دهه گذشته، شاهد ظهور مجدد پیوند پرده آمینون در چشم پزشکی بوده است. پرده آمینون به دلیل توانش در کاستن از اسکار و آماس، تحریک ترمیم زخم و ترمیم اپی تلیوم و نیز به دلیل خواص ضد باکتریایی، دارای اهمیت است. به تازگی از پرده آمنیون به عنوان پایه ای برای کشت یاخته های بنیادی لیمبوس و پیوند آن به افراد نیازمند استفاده شده است. پیوند پرده آمنیون هم چنین به طور وسیعی در ضایعات قرنیه مانند زخم های نوروتروفیک، نقص های اپی تلیومی دایم (persistent epithelial defects)، زخم های سپری شکل (shield ulcers)، کراتوپاتی نواری (band keratopathy)، کراتوپاتی تاولی (bullous kratopathy)، کراتیت های میکروبی، به دنبال کراتکتومی فورتورفرکتیو، سوختگی های شیمیایی، بازسازی سطح چشم و نیز در پاتولوژی های ملتحمه مانند برداشتن اسکواموس سل کارسینومای (SCC) ملتحمه، ناخنک و اصلاح سیمبلفارون به کار می رود. در این مقاله به توصیف ساختمان پایه و ویژگی های پرده آمینون، روش های فرآوری پرده آمنیون و کاربردهای بالینی پیوند آن در چشم پزشکی پرداخته شده است. 

مقدمه و هدف: این مطالعه با هدف بررسی کاربرد پیوند پرده آمنیون در بازسازی سطح چشم (ملتحمه، قرنیه و صلبیه) طراحی و صورت گرفت. طرح مطالعه: مجموعه موارد گذشته نگر. مواد و روش ها: 29 چشم از 28 بیماری که در طی یک دوره 14 ماهه در بیمارستان فارابی تحت عمل پیوند پرده آمنیون قرار گرفته بودند، وارد مطالعه شدند. در بازسازی ملتحمه، بافت جوشگاهی (Scar) برداشته شده و پرده آمنیون با استفاده از بخیه های منقطع با ویکریل 0-8 در محل قرار داده شد. در نقص اپی تلیالی قرنیه، پس از دبریدمان ظریف، پرده آمنیون روی نقص موجود گسترده شده و با استفاده از بخیه های منقطع یا پیوسته با نایلون 0-10 صفر دوخته شد. یافته ها: متوسط پیگیری بیماران 7/6 ماه (محدوده 14-4 ماه) بود. در 14 چشم از 17 چشمی که تحت عمل بازسازی ملتحمه قرار گرفتند، پیوند موفقیت آمیز بود ولی در 2 چشم به علت کنتراکچر فورنیکس ها و در یک چشم که ایمپلانت در معرض قرار گرفته بود، پیوند با شکست مواجه شد. در تمامی موارد باقیمانده که دچار melting اسکلرا متعاقب جراحی ناخنک و یا نقص اپی تلیالی قرنیه بودند، نتایج خوب بود. نتیجه گیری: پرده آمنیون انسانی باید به عنوان سوبسترای جایگزینی در بازسازی سطح چشم مدنظر قرار گیرد.

سیلاب به عنوان یک فرایند ژئومورفیک رودخانه ای بر مورفولوژی درختان حواشی و بستر رود اثر می گذارد و منجر به پاسخ های رشدی متفاوتی در سری حلقه های درخت می شود. درختان کج شده و زخم خورده یکی از رایج ترین انواع شواهد دندروژئومورفولوژیکی رخدادهای سیلابی گذشته در حواشی رودخانه ها هستند و برای تاریخ گذاری و بازسازی رخدادهای ژئومورفیک گذشته مورد استفاده قرار می گیرند. زخم های ایجاد شده بر تنه درختان می تواند به عنوان شاخص های پالئواستیج برای بازسازی سطح و حجم سیلاب های قدیمی بکار رود. هدف این تحقیق بازسازی فراوانی رخدادهای سیلابی و سطح آن ها در رودخانه نکا با استفاده از آنالیز حلقه های رشد در درختان زخم خورده و پاسخ به این فرضیه است که «سطح سیلاب برآوردی از داده های دندروژئومورفولوژی در حوضه آبریز نکا بیشتر از داده های ایستگاهی است»؛ بنابراین پس از بازدید منطقه و جمع آوری داده های اولیه و تعیین موقعیت نمونه ها، تعداد 18 نمونه از تنه درختان زخم خورده در حاشیه و کناره های بستر نکارود برداشت شد. پس از آماده سازی نمونه ها تعداد و عرض حلقه ها با استفاده از میز دیجیتالی LINTAB و برنامه نرم افزاری TSAPWIN با دقت 0.01 میلی متر شمارش و اندازه گیری شد و سال وقوع سیلابها از طریق کاهش ناگهانی در روند افزایشی پهنای حلقه درخت بازسازی گردید؛ اما به منظور برآورد سطح سیلاب و تخمین دبی پالئوسیلاب ها بالاترین نقاط از بالاترین زخم ها به عنوان تخمینی برای دبی اوج در نظر گرفته شد و چهار مقطع عرضی از بستر اصلی رودخانه نقشه برداری شد تا ارتفاع سیل بر مبنای زخم های تنه درختان برآورد گردد. نتایج نشان داد که بیشترین تعداد زخم ها به ترتیب از سیلاب سال های 137 با دبی پیک 130 m3/sec و 1378 با دبی پیک 2000 m3/sec منشأ گرفته اند. علاوه بر این سیل سال 1999 و نیز سیل سال 2003 با دبی پیک 361 m3/sec بیشترین تاثیر را در روند رشد درختان حاشیه بستر داشته اند. همچنین دو سیلاب دیگر در سال 1320 و 1336 و مربوط به قبل از تاسیس ایستگاه هیدرومتری در منطقه بازسازی شد. این سیلاب ها زخم بزرگی را با ارتفاع حد بالایی زخم به طول cm270 از سطح زمین، بر روی ساقه درخت بر جای نهاده و سطح سیلاب از طریق این زخم به مقدار 4277.37 مترمکعب در ثانیه برآورد گردید که بزرگ ترین دبی سیلابی رودخانه نکا در طی صد سال اخیر است و نشان می دهد که دبی های سیلابی و پیک رودخانه نکا که از طریق دندروژئومورفولوژی بازسازی شده اند بسیار بیشتر از دبی های ایستگاهی این رودخانه است.

هدف: توصیف یک روش جراحی جدید برای کشت سلول های بنیادی تحت شرایط درون بافتی جهت بازسازی مجدد اپی تلیوم قرنیه در نقص کامل سلول های بنیادی لیمبوس.روش پژوهش: بیمارانی که از نقص کامل مزمن یک طرفه سلول های بنیادی لیمبوس به علت آسیب شیمیایی رنج میبرند، انتخاب شدند. قسمت کوچکی از بافت لیمبال به اندازه 2´1 میلی متر از چشم سالم طرف مقابل جدا شده و بر روی یک غشای آمنیوتیک روی ناحیه فوقانی لیمبوس چشم آسیب دیده بخیه زده شد. قطره چشمی استخراج شده از پرده آمنیوتیک (AMEED)، دوز 0.1 mg/ml به طور منظم مورد استفاده قرار گرفت، تا زمانی که سطح قرنیه به طور کامل توسط سلول های اپی تلیوم قرنیه پوشیده شد. سپس چشم ها تحت عمل پیوند قرنیه (بهبود بینایی) قرار گرفتند و نمونه های قرنیه جهت آزمایشات هیستوپاتولوژیک و آنالیز مولکولی برای یافتن مارکرهای سلول های لیمبوس آزمایش شدند.یافته ها: پنج چشم از 5 بیمار با میانگین سنی 32 سال تحت عمل جراحی قرار گرفتند. متوسط دوره زمانی پی گیری بیماران 12 ماه بود. در همه چشم ها اپی تلیوم سطح قرنیه به طور کامل طی دو هفته بازسازی شد و طی مدت سه تا چهار هفته بعدی عروق ملتحمه ای که روی سطح قرنیه را پوشانده بود به طور قابل توجهی پس رفت کرد. قرنیه های پیوند شده در پایان زمان پی گیری شفاف بودند و هیچ عارضه ای در چشم های دهنده و گیرنده ایجاد نشد. بررسی های آزمایشگاهی، مارکرهای سلول های بنیادی لیمیال را روی نمونه های قرنیه نشان دادند.نتیجه گیری: کشت درون بافتی سلول های بنیادی لیمبوس بر روی غشای آمنیوتیک با استفاده از AMEED یک روش موثر برای بازسازی سطح چشم در بیماران با نقص کامل یک طرفه سلول های بنیادی لیمبوس می باشد.

در این پژوهش روش تنظیم سطح برای بازسازی شکل آنومالی گرانی­سنجی استفاده شده است. با توجه به این که در مسائل بازسازی شکل آنومالی گرانی سنجی همواره با عدم یکتایی روبه رو هستیم، روش تنظیم سطح کمک می کند تا با منظم سازی مسئله به کاهش در عدم یکتایی جواب نزدیک تر شویم. این روش دارای یک الگوریتم مناسب است که حساسیت مطلوبی در تعیین دقیق مرزها در مقطع جانبی دارد. همچنین برای بهینه­ سازی و کاهش ابعاد پارامترهای مسئله، توابع پایه شعاعی برای نشان دادن عملکرد تابع تنظیم سطح انتخاب می شود. در این پژوهش الگوریتم مذکور برای بررسی نقاط ضعف و قوت آن و به منظور اعمال برداده های ژئوفیزیکی گرانی سنجی، کد نویسی و برنامه نویسی صورت گرفته است. در نتیجه با اعمال بر مدل­های مصنوعی مشابه گنبد نمکی و مکعب ساده و نیز اعمال نویز تصادفی مختلف، موردآزمایش قرار گرفت و نهایتاً برای تست واقعی از داده های معدن موبرون کانادا استفاده شده است.

مسائل زیادی مانند آلودگی هوا در شهرها و بازسازی واحدهای مسکونی آسیب دیده ناشی از حوادث طبیعی در جامعه وجود دارد که بیش از یک سازمان با آن مرتبط هستند و هر گونه اقدامی در آن زمینه مستلزم وجود هماهنگی مدیریتی و ارتباط دانشی مناسب و روان بین این سازمان ها می باشد. مدیریت دانش به عنوان یک رویکرد منظم و با برنامه برای مدیریت خلق، توزیع و به کارگیری دانش در سازمان در جهت توانمندتر شدن سازمان در بهبود کیفیت خدمات می تواند در بسیاری از موارد از سردرگمی، تکرار مکرر یک اشتباه و افزایش خسارات و هزینه ها جلوگیری نماید. در این مقاله ابتدا مدل های ارزیابی سطح بلوغ سازمان از منظر مدیریت دانش و عوامل کلیدی موفقیت مرتبط با آن ها در ادبیات بررسی شده اند و از آن ها جهت تعیین مدلی برای ارزیابی بلوغ و استخراج عوامل کلیدی موفقیت در سطح بین سازمانی استفاده گردیده است. سپس با استفاده از روش دلفی و با کمک متخصصان آشنا به مدیریت دانش این عوامل اصلاح و نهایی شده اند. در انتها با طراحی پرسش نامه و انجام مطالعات میدانی، میزان توسعه یافتگی و بلوغ سازمان های درگیر در پروژه بازسازی بم تعیین و میزان اعتبار و قابلیت اطمینان نتایج با استفاده از روش آماری و خبرگان بررسی شده است.

شهر یک موقعیت فرهنگی - اجتماعی و جغرافیایی است که به عنوان فرزند زیبای انسان معرف ظرفیتها و استعدادهای کمی و کیفی اندیشه ها و مدیریت ها از یک سو ونیازهای درون جامعه از سوی دیگر می باشد. شهر همچون موجود زنده ای است که همانند انسان جنبه های رشد جسمانی، ریخت شناختی، اقتصادی، تاریخی، فرهنگی، اجتماعی، اخلاقی، عاطفی، روانی و انتزاعی دارد. همان طور که فرد در معرض بیماریها وآسیبهای جسمانی، روانی و اجتماعی قرار می گیرد، شهر نیز همیشه در طول حیات خود دچار حوادث طبیعی یا حمله ها و عارضه های دشمنان داخلی و خارجی بوده است. مساله اساسی و مهم این است که در موقع تعمیر، اصلاح، ترمیم، ساخت مجدد و بازسازی شهر، باید جنبه های رشد آن با توجه به موقعیت زمانی و امکانات مالی واقتصادی رعایت گردد.

با پیشرفت تکنولوژی و نیاز به دسترسی به منابع انرژی وجود خطوط لوله مانند خطوط لوله گاز، نفت و آب بسیار حیاتی است. این لوله ها با گذر زمان دچار فرسایش و آسیب می شوند. با کنترل و پایش مسیر های خطوط لوله، احتمال ورود خسارات ناگهانی تا حد بسیار زیادی کاهش می یابد. فرآیند پیگ رانی یکی از موثرترین روش ها در پایش و کنترل ابعادی و هندسی مسیرهای خطوط لوله انتقال انرژی است. در این مقاله، الگوریتم جدیدی جهت اندازه گیری هندسه داخلی لوله های صنعتی در فرآیند پیگ رانی بر مبنای استفاده از سنسورهای لیزری ارایه می گردد. مطابق با الگوریتم پیشنهادی، اندازه گیری ابعادی و هندسی لوله ها با دقت بالایی انجام و سپس با تحلیل داده های حاصل از نمونه برداری لیرزی-تصویری از هندسه سطح داخلی لوله مدل دقیقی از آن ایجاد و عیوب موجود در سطح داخل لوله شناسایی می گردد. به منظور نمایش توانایی الگوریتم پیشنهادی، یک لوله دارای عیب هندسی مشخص بر اساس الگوریتم ارائه شده مورد بررسی و بازرسی قرار می گیرد و نتایج حاصل مورد مقایسه و بحث قرار می گیرد.

اندازه گیری و مدلسازی سه بعدی سطح صورت انسان در زمینه پزشکی و متحرک سازی کاربردهای فراوانی دارد. برای این منظور روش های متعددی برای بازسازی سطح صورت بکار گرفته شده اند که متداول ترین آنها فتوگرامتری رقومی، پویش لیزر و نور ساختار یافته است. در این مقاله یک سیستم اتوماتیک برای اندازه گیری و بازسازی سطح صورت انسان توسط روش فتوگرامتری رقومی برد کوتاه طراحی و پیاده سازی شده است و نتایج عددی از یک نمونه واقعی ارائه می شود. در این سیستم، عکسبرداری از صورت انسان بر اساس طراحی شبکه فتوگرامتری برد کوتاه، توسط یک دوربین آماتور از حداقل هفت ایستگاه همگرا صورت گرفت. محاسبات کالیبراسیون و توجیه خارجی توسط یک شبکه نقاط کنترل سه بعدی که برای این منظور ایجاد و محاسبه گردید، صورت گرفته است. برای اینکه محاسبات تناظریابی امکان پذیر باشد، بافت مصنوعی بر صورت ایجاد شد و تناظریابی به روش Adaptive least squares multi image matching  با محاسبه بیش از 18000 نقطه متناظر صورت گرفت. محاسبات بازسازی توسط تقاطع فضایی و با در نظر گرفتن پارامترهای کالیبراسیون انجام و سطح سه بعدی صورت انسان با دقت متوسط 0.7 میلیمتر محاسبه گردید. برای ارائه نتایج متناسب با کاربردهای فوق، سطح صورت به دو شیوه منحنی میزان و نورپردازی شده نمایش داده شده است.

تخمین سطح مقطع راداری RCS با استفاده از روش های میدان نزدیک به علت کم کردن هزینه اندازه گیری اهمیت زیادی دارد. این تحقیق به دنبال پیاده سازی سامانه بازسازی RCS با استفاده از تصویربرداری میدان نزدیک، با حجم پردازشی پایین، در محیط آزمایشگاه است. به این منظور یک عدسی فراسطح با ابعاد cm 10×10 در باند فرکانسی GHz 12-10 طراحی و به کار گرفته شده و توانسته است پهنای پرتو آنتن استفاده شده را به کمتر از نصف برساند. بازدهی روزنه و پهنای باند dB 1-برای عدسی به ترتیب 32% و 7% به دست آمده است. سپس با استفاده از عدسی، RCS یک جسم فرضی با روش تصویربرداری میدان نزدیک، با حذف مرحله استخراج تصویر از میدان های دریافتی و فقط با استفاده مستقیم از میدان های دریافتی، بازسازی شده و با RCS دقیق مقایسه شده است. نتایج نشان دهنده بهبود RCS محاسبه شده علاوه بر کاهش حجم پردازشی (با حذف مرحله بازسازی تصویر) و همچنین کاهش فاصله اندازه گیری است.